Laismoa, leismoa eta loismoa Juan Arzadunen, Juan de Irigoyenen, Miguel Aranazen eta Rafael Sánchezen sei kontakizun laburretan

Egileak

DOI:

https://doi.org/10.48035/rhsj-fd.20.4

Gako-hitzak:

Laismoa, leismoa, loismoa, kontakizun laburrak, euskara

Laburpena

Laismoa, leismoa eta loismoa izenordain pertsonal atono edo klitikoen okerreko erabilerak gaztelanian errepikatutako hiru fenomeno sintaktiko dira. Arauaren aldaketa horiek asko aztertu dira historian zehar, bai ikuspuntu sinkronikotik, bai diakronikotik edo funtzionaletik. Ez dira falta izan literatura-testuetan murgildu diren autoreak beren prestakuntza eta garapena taxutzeko; behaketa horiek erabili dituztenak latinezko jatorrian ainguratzeko, edo hizkuntzen
kontaktuetatik eta hiztun elebidunen errealizaziotik ikertu dituztenak. Artikulu honetan, testu-azterketa bat egingo dugu, eta, bertan, izenordain klitikoen hiru aldaketa horiek aztertuko ditugu zenbait kontakizun laburretan, zeinak Bizkaiko lau autorek idatzi baitzituzten XX. mendearen lehen herenean (Juan Arzadun, Juan de Irigoyen, Manuel Aranaz Castellanos eta Rafael Sánchez Mazas), Bilboko gaztelaniako izenordain atonoen erabileraren literatura-isla gisa.

Argitaratua

2020-12-15

Zenbakia

Atala

Ikerketak

Aipuak nola egin

Goñi Alsúa, E. (2020). Laismoa, leismoa eta loismoa Juan Arzadunen, Juan de Irigoyenen, Miguel Aranazen eta Rafael Sánchezen sei kontakizun laburretan. Huarte De San Juan. Filologia Eta Hizkuntzaren Didaktika, 20, 77-106. https://doi.org/10.48035/rhsj-fd.20.4